




Ostatnia aktualizacja 2025-11-20
Tuż nad Parkiem Dolnym, nieopodal zdroju Wanda, znajduje się niewielka ośmiokątna kaplica, która pierwotnie służyła jako pijalnia wód mineralnych. Z czasem przekształcono ją w miejsce kultu religijnego.
W roku 1867 wzniesiono budynek pijalni dla źródła „Helena”, odkrytego w 1844 roku. Dwa lata później, w roku 1869, podjęto próbę przebudowy ujęcia, jednak zakończyła się ona niepowodzeniem. W wyniku prac źródło zanikło. Dziesięć lat później, dzierżawca zakładów leczniczych w Szczawnicy, Franciszek Tomanek zdecydował o przekształceniu nieużywanego już budynku pijalni w kaplicę dla kuracjuszy. Pierwsza msza święta odbyła się 6 lipca 1877 roku, co zapoczątkowało nową funkcję tego miejsca.
Tomanek ufundował kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej oraz kamień ołtarzowy z relikwiami świętych męczenników Feliksa i Marceliny. W roku 1894 zastąpiono pierwotny przenośny ołtarzyk większym ołtarzem wykonanym przez firmę snycerską B ENB z Tyrolu.
Kaplica została zbudowana z cegły na planie ośmioboku. Jej ściany otynkowane w szarym kolorze zdobią okrągłe okna z maswerkami w orientalnym stylu. Kaplicę przykrywa ośmiospadowy dach pokryty blachą. Centralne miejsce w środku świątyni zajmuje drewniany ołtarz z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Na ścianie na lewo od ołtarza wisi pamiątkowa tablica z czarnego marmuru poświęcona księdzu Dębskiemu.
Msze święte w kaplicy odprawia się tylko latem, w niedziele. Poza godzinami nabożeństw tę zabytkową świątynię można oglądać tylko z zewnątrz.